Pies senior - jak należy o niego zadbać?

Czas nieprawdopodobnie pędzi. Nawet nie wiemy kiedy ta słodka puszysta kulka, którą „jeszcze wczoraj” wprowadziliśmy do naszego domu i życia – posiwiała, z trudem się porusza. Pies senior nie potrafi już z wdziękiem wskoczyć na kanapę, czy błyskawicznie przynieść aport. Pojawiają się choroby i niewydolności narządowe (np. nietrzymanie moczu). Coraz częściej z lękiem myślimy, że nadchodzi nieuchronnie czas pożegnania.

Co zmienia się wraz z wiekiem psa?

Ale…. trudno określić kiedy właściwie zaczyna się starość naszego psa. W dużym stopniu zależy to od rasy (wagi) psa. Wiadomo, że psy duże (np. Dogi Niemieckie, Berneńskie Psy Pasterskie) ważące powyżej 40 kg starzeją się wcześniej i żyją krócej. Natomiast psy małe – to często długowieczni „psi japończycy”.

Wraz z wiekiem zmieniają się potrzeby psa – zmniejszony metabolizm prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania energetycznego nawet o 40%. Należy zmniejszyć porcje pożywienia psa, aby zapobiec otyłości, która prostą drogą prowadzi do chorób serca, cukrzycy, pogłębia zmiany zwyrodnieniowe stawów. Warto zapewnić dietę bogatą w lekkostrawne białka – co zapobiega utracie masy mięśniowej. Karmy specjalistyczne przeznaczone dla seniora dobrze się tu sprawdzą. Stare psy mają często problem z uzębieniem – dlatego karma powinna być nawodniona, o temperaturze pokojowej.

Pamiętajmy o regularnych badaniach kontrolnych (co pół roku) krwi i moczu – wyniki często pozwolą wykryć schorzenia i je leczyć (pies senior nie powie nam co mu dolega). Zapewniajmy psu stałą podaż wody, ale i obserwujmy ile pies pije – nadmierne pragnienie może być objawem cukrzycy – lepiej sprawdzić wtedy poziom cukru.

Zaburzenia zachowania u starych zwierząt

Badania behawiorystyczne wykazały, że najczęstszym zaburzeniem psów jest:

– lęk separacyjny – 29%

– agresja wobec ludzi – 27%

– wydalanie w niewłaściwych miejscach

Podobne badania przeprowadzone na starych kotach wykazały, że:

– 73% przypadków dotyczyło brudzenia w domu

– 6% zachowań agresywnych

Zespół zaburzeń poznawczych CDS

Jest to schorzenie neurodegeneracyjne starych psów i kotów cechujące się postępującym upośledzeniem czynności poznawczych i uszkodzeniem mózgu. Przypomina wczesną postać choroby Alzheimera u ludzi. Najczęściej zgłaszane objawy to niepokój, lęk separacyjny, stałe dreptanie, utrata zachowania czystości w domu. W zaawansowanym stadium pies senior nie reaguje na swoje imię czy dobrze znane komendy, jest apatyczny i nie chce jeść.

Psia geriatria często wymaga wiedzy z kilku dziedzin, gdyż pies może mieć oprócz wymienionych problemów behawioralnych – objawy okulistyczne (zaćma), laryngologiczne (niedosłuch), czy ortopedyczne (zmiany zwyrodnieniowe stawów) lub gastrologiczne (niestrawność, brak łaknienia).

Suplementacja żywienia

U starych psów jednym z najpoważniejszych problemów jest utrata masy mięśniowej i zmiany zwyrodnieniowe w stawach. Należy wtedy wspomóc syntezę białek przez podawanie aminokwasów (leucyna, walina) oraz ochrony przed ich degradacją (glutamina, arginina). W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów preparaty zawierające glukozaminę, chondroitynę, kwas hialuronowy, kwasy tłuszczowe n-3.

Wyzwaniem jest również kamień nazębny i powodowane przez niego choroby zębów i dziąseł – czasem wymagana jest zamiana karmy suchej na mokrą. W przypadku zaburzeń gastrycznych warto wprowadzić pre- i probiotyki.

Ważną rolę odgrywa też zapewnienie zwierzęciu spokoju i ciepła. Ustawmy jego kojec  w miejscu najspokojniejszym w domu, z dala od przeciągów (ale też telewizora). Jeżeli ruch – to już nie szalone zabawy, a raczej niespieszne spacery. Lepiej wyjść częściej na 15 minutowy spacer niż nadmiernie zmęczyć psa za długim dla niego wysiłkiem.

Pamiętajmy, że pies senior nadal bezwarunkowo nas kocha i czuje się spokojny i bezpieczny wtedy, kiedy i on może liczyć na naszą miłość i opiekę.

*Ten artykuł ma charakter poglądowy, nie jest próbą leczenia przez Internet. Zwierzę leczy lekarz weterynarii po uprzednim jego zbadaniu.